Çıkış yılı: 2010
Tasarım: Yves Cassar
Açıklanan notalar: Misket limonu, Greyfurt ve Meşe
Bir firma parfüm işini nasıl ve niye boşlar? Ticari kararlar ve trendler diyebilir miyiz? Polo serisi, Safari, her ne kadar koklamamış olsam da çokça övülen Crest gibi modellerden sonra Ralph Lauren neden bu hale geldi acaba?
Cevabı büyük ihtimal maliyet düşürme, genele yayılma ve konumlandırmayla ilgili olsa gerek. Gucci desek, Envy, Gucci pour Homme ve pour Homme II'den sonra çıkardığı, ya da Tom Ford dönemi sonrasında diye de özetleyebileceğimiz dönemde çıkardığı saçmalıklar, Calvin Klein desek In2U serisinden sonra Shock ile hafifçe şaşırtsa da geldiği nokta, ve diğer designer house'ların geldiği seviye, gerçekten ilginç.
Serinin gelişigüzel denediğim modelleri arasından, tek detaylı olarak inceleyeceğim parfümü olan Big Pony 1, klasik bir akuatik, herkes beğensin parfümü. Cool Water olsun Acqua di Gio olsun, bu öncülerden sonra bu havanın o kadar ekmeği yendi ki, Big Pony neden yemesin? Hatta firmanın kendisi Polo Blue halen satıştayken böyle bir parfüm çıkarması? Neyse diyelim devam edelim :)
Burda genel parfüm fiyatları seviyesinde satılmasına takılmayalım, koku yurtdışında ucuz, gayet standart, bin kere yapılmış, hafif odunsu bir akuatik. İlk sıktığımızda bu tip kokulardan gelen klasik bir ardıç ve narenciye kombosu ortaya çıkıyor. O kadar sıkıcı ve klasik ki ortası dibi cidden yok, Leto internette bakmış notaları bulamamış demeyin, cidden yok :) Diplere doğru hafif misk ve odunsu aromalar geliyor o kadar.
Seri parfüm sanatı adına bir utanç, D&G Antoloji serisinden bile kötü. Kimseyi rahatsız etmeyelim, freş koksun minvalinde sıradan bir parfüm.
Koku: 3 Kalıcılık :6 Farkedilirlik: 6 Genele Hitap: 7
