16 Nisan 2014 Çarşamba

Christian Dior Eau Sauvage Parfum




Çıkış Yılı: 2012
Tasarım: François Demachy

Üst nota: Bergamot
Orta nota: Mür
Dip nota: Vetiver

   Dior, artık parfüm alanında işi gücü tamamen teslim ettiği in-house parfümör Demachy'ye bir dolu parfüm yaptırmakla kalmayıp, önce modern klasikleri Dior Homme ve Homme Intense'i, sonra da Eau Sauvage ve Fahrenheit gibi eski toprakları da yeniden yorumlattı. Dile kolay, 35ten fazla parfüm yapmış Demachy Dior için.



 Demachy yeni hinlikler peşinde

   Aslında bu yazıyı yazmadan önce anakronizm olmaması için Eau Sauvage yazsam daha iyi olurdu ancak şimdilik kısmet değilmiş diyelim, karşılaştırmalarına hafifçe değinelim.

   Eau Sauvage (o sovaj), efsane parfümör Roudnitska tarafından 1966 yılında yapılmış. Narenciye katkılı Akdeniz otları hakim kokusuyla, erkek parfümü dünyasında gerçek temel taşlardan bir tanesi. Eau Sauvage teması üzerine onlarca parfüm kurgulanmıştır.



                              Serseri centilmenliğin liderlerinden Corto Maltese'li reklam

   Yıllar içersinde muhtelif reformulasyonlar (özellikle meşe yosunu tarafında) ve flankerlardan sonra halen satılmaya devam eden Eau Sauvage'a 2012 yılında gelen bu yeni yorum, aslında haberleri ilk düştüğünde hayranlarını oldukça heyecanlandırmıştı.

   Klasik Eau Sauvage'ın eski formülüne yakın ve parfüm kuvvetinde (e.s. aşağı yukarı kolonya gücündedir) olacağını düşünen klasik E.S. hayranları, bu koku çıkınca önce hayal kırıklığına uğradılarsa da , daha sonra parfümün orijinal formülasyondan bağımsız olarak, kendi başına güzel olduğu ortaya çıktı.

   Bu girişten sonra kokumuza gelirsek, önceki paragrafta anlattığım gibi kokunun ismini miras aldığı parfümle ilgisini çok uğraşsam da ben de kuramadım. Gerçekten birbirinden çok ayrı parfümler.


    Kokunun açıklanan üç notası olması da çok ilginç. Bence bu parfümün belirli bir üst notası yok, hatta vetiver- mür ekseninde gayet lineer bir yol izlediğini söyleyebilirim. Bence başıyla sonu arasında çok büyük farklar mevcut değil.



Üç notamız

   Parfümde kullanılan mür ve vetiverin gayet kaliteli olduğunu, hatta zaman zaman Amouage parfümlerinden aldığım hissiyatı aldığımı rahatlıkla söyleyebilirim.

   Burdaki mür, Amouage Jubilationvari bir tatlılığı az da olsa verirken, bu tatlılık kullanılan vetiver ile birleşince Chanel Sycomore'un vetiveri havasında, hem dumanlı, hem de hafif tatlı bir his ortaya çıkmış. Bence bu sonlarda vanilya da var.

   Yani ne Encre Noir gibi isli vetiver, ne de tatlı baharatlı bir parfüm. İyi bir kombin yaratmış Demachy.

Kokunun performansı da hayli tatmin edici.Açıktaki tene iki fıs, gün boyunca kuvvetini koruyor.

Bu kuvvetinden ve tatlı-dumanlı yapısından dolayı kapalı mekan ve yaz kullanımını önermiyorum.




Koku: 8 Kalıcılık: 8 Farkedilirlik: 8 Genele Hitap: 7


20 Şubat 2014 Perşembe

Caron Yuzu Man


Çıkış Yılı: 2011
Tasarım: Richard Fraysse

Üst nota: Yuzu, Limon çiçeği, Fesleğen
Orta nota: İncir, Muhtelif meyve notaları
Dip nota: Sedir, Sandal ağacı

Sırf Caron'a çalışan, ancak l'Anarchiste dışında denemediğim kokularını yapmış olan Richard Fraysse'nin imzası olan, bir narenciye parfümü Caron Yuzu.

Yuzu denen meyve bir Japon mandalinası.


 l'Eau d'Issey, AdP Mirto di Panarea gibi kokuları sevenlere, yazlık taze ve yumuşak narenciye-meyve parfümleri kullanmak isteyenlere hitap ediyor gibi duruyor değil mi? Malesef fena kokmamasına rağmen bu elimizdeki bir parfüm değil, 10-15 dakikalık bir ferahlatıcı.

Aşırı zayıf bu koku, basit bir kolonya gibi gün içersinde sürekli tazeleme istiyor. Janra da yeni bir şey katmadığını söyleyebilirim, standart ferah bir mandalina kokusu var. Notalarında belirtilen incir kokusunu da alamadım. Sedir, sandal vs. zaten ismi var cismi yok. Çünkü dip notası yok.

3eme Homme, pour un Homme, Yatagan gibi kendine has kokuları yapan firma, elbet ferah narenciye temasında da bir şekilde imzasını atmıştır diyorsanız, cevabım net hayır. Atmamış.

Daha önce Kenzo Tokyo'ya yaptığım yorum gibi, nasıl bir onay süreci sonrası piyasaya çıktığını anlaması inanılmaz güç, çok çekingen Asya kültürlerine yönelik bir koku olabilir.

Caron Yuzu tamamen bir para tuzağı ve daha önce çıkarmış olduğu parfümlerle kıyaslarsak firma için de tam bir yüz karası. Raflardan utançla kaldırılacaktır.

Koku: 6 Kalıcılık: 3 Farkedilirlik: 4 Genele Hitap: 7 (Cinsiyetsiz bir koku)

20 Ocak 2014 Pazartesi

Cartier Déclaration






Çıkış Yılı: 1998

Tasarım: Jean-Claude Ellena

Üst nota: Bergamot, Acı portakal, Kimyon
Orta nota: Ardıç, Tarhun, Pelinotu
Dip nota: Sedir, Meşeyosunu, Vetiver


Jean-Claude Ellena çok beğendiğim ve parfüm dünyasında da ismi sayılı burunlar arasında. Çok tutulan Terre d'Hermes isimli koku, herhalde parfümlerle içli dışlı olmayanlara bile ismini öğretmiştir.

Kendisinin asıl sanatını, basit ve aynı zamanda derinliği olan kokulardaki yolunu, yani aslında Déclaration'dan Terre'e giden yolu izlemek, aradaki basamakları görmek, parfümle ilgili insanlar için hem Ellena'yı anlamak, hem de Ellena'nın kullandığı ve sevdiği  malzemelerle bir kariyer yolculuğuna çıkmak için çok hoş bir deneyim.

Déclaration, Cologne Bigarade, Bigarade Concentre, Angeliques sous le Pluie, Un Jardin sur le Nil, Orange Vert, ve Terre Hermes.

Bunlar JCE'nin narenciye ve hafif baharat notalarını nasıl ustalıkla sentetiklere (çoğu zaman iso e super) yedirdiğini ve kavram olarak birbirini andıran ancak yeni hikayeler anlatan, çoğu da oldukça beğenilen parfümler ortaya çıkardığını gösteriyor.

Déclaration için öncelikle eau de cologne formatını taşıyan, ve hatta Edmond Roudnitska geleneğine kadar inen klasik bir koku diyebiliriz. Bunlar biber, baharatlar, ve narenciye notalarının birbiriyle dansı, temizlik hissi ve bir parfüm olarak değil de kişinin kendi ten kokusu gibi hareket etmesi şeklinde zuhur ediyor.

Nemli narenciyeden baharat-odun kombinine geçişi, bunları yaparken o tozlu hissiyatlı Ellena imzasına şahit olmak güzel.



İşe ciddi meraklı olmayanlara limon kolonyasını andırabilmesi, ve kullanılan baharatlar, özellikle kimyon notasının bazen ter kokusunu çağrıştırması (halbuki ben buna insan teni kokusu diyorum) dolayısıyla çok sevileceğini düşünmüyorum.

Acımsı narenciyeler, kendini ara ara gösteren odunsu baharatlar ile karşılaşacağınız bu parfüme bir kaç deneme yerine, biraz zaman verilmesi taraftarıyım.

Önerim belli bir yaşın üstündeki ve klasik giyimi tercih edenlere olacak. Zaten gençlerin hiç beğeneceğini sanmıyorum.

Ha bak bu adam Déclaration kokar mesela.



Koku: 8 Kalıcılık: 7 Farkedilirlik: 7 Genele Hitap: 6

3 Ocak 2014 Cuma

Greyfurt Dosyası







Narenciyeler çaprazlama yapmaya çok müsait bir aile ve bir çok alt türü var. Greyfurt da kırma bir tür, ilk defa Karayipler'de 1750lerde, bir Asya meyvesi olan Pomelonun portakal çaprazlamasıyla ortaya çıktığı düşünülüyor. İngilizlerin tıpkı PINEAPPLE'da olduğu gibi isimlendirme kabızlığına kurban gitmiş.

Fransızcası "pamplemousse" ve bu kelimenin geçtiği-andırdığı parfümlerin greyfurt odaklı olduğunu biliniz. Hemen her narenciye aroması gibi bu da kısa ömürlü olduğundan dolayı bu odağa sahip  kokulardan fazla kalıcılık beklemeyin. Ağırlık ne kadar greyfurtta olacaksa kalıcılığı o denli azalmaya meyillidir.

Bu parfümleri bahar-yaz aylarında kullanımınızı tavsiye ederim ve ekserisi unisextir.

Ben de greyfurt kullanımını beğendiğim parfümleri paylaşayım.

Christian Dior Aqua Fahrenheit:



Daha önce yorumunu yazdığım bu parfüm, soğuk ve acımsı greyfurt kullanımı ve özellikle ilk yarım saatiyle bu listeye girmeyi hak ediyor. Devamında gelen klasik Fahrenheit ve deri notalarıyla unisex olmaktan tamamen çıkıyor tabi ki.


Guerlain Aqua Allegoria Pamplelune:




Greyfurt kokusuna bir cinsiyet atfetmiyorum ancak listede (destekleyen notalar sayesinde tabi) feminen tarafa en çok kayan koku. Uygun fiyatı ve lineer, sade bir greyfurt kullanımıyla alanının önde gelen örneklerinden.




Hermes Un Jardin sur le Nil:



Bu da daha önce yorumunu yazdığım kokulardan. Greyfurt kullanımı mango ile birlikte mükemmel bir uyum yakalamış ve daha ziyade yeşil ve yumuşak bir algıya sahip. Listedekiler arasındaki en yumuşakbaşlı koku diyebiliriz.


Miller Harris Le Pamplemousse:





Bu listedekiler arasında en beğendiğim diyebileceğim, greyfurtu yumuşatarak-arındırarak değil de en doğal haliyle kullanan parfüm bu. Arkadan gelen biberiye gibi herbal notalar greyfurtun kısa ömrünü ve parlaklığını bu yeşil notalarla destekleyip, doğallığını bozmadan ömrünü uzatarak, ortaya usta işi bir parfüm çıkarılmasını sağlamış.


Hermes Eau de Pamplemousse Rose:





Listeye bir Hermes daha. Parlak greyfurt kullanımı iyi desteklenemediği için maalesef çok kısa bir süre içersinde, herhangi bir ayırdedici yanı olmayan sıradan bir kokuya dönüşüyor, dolayısıyla benden pek geçer not almadı. Kesin Concentrée versiyonu vardır ve asıl kullanılması gereken odur diye düşünüyorum. Pamplemousse Rose "pembe greyfurt" manasına geldiğinden ben burada bir kelime oyunu olduğunu düşünüyorum, zira pek gül kokusu almadım. (Resmi sitesi gül var diyor)


Jo Malone Grapefruit:



Pek beğenmediğim bir greyfurt aroması çiçeklerle desteklenmiş. Gene feminene yakın bir koku, ancak başarısız buldum.



L'Eau 2 Kenzo:




Acımsı ve serin greyfurt kullanımı Aqua Fahrenheit'a çok benzeyen bu sessiz sedasız Japon, arkadan gelen acı portakal, zencefil ve vetiver notalarıyla konsepti sağlam tutmuş. Denenmesini tavsiye ederim.


Benim aralarında koku beğenisi sıralamam, çok az farklarla olmakla birlikte, şu şekilde oldu. Parantez içersinde de performanslarını yazıyorum.

Miller Harris Pamplemousse (zayıf)
Hermes Un Jardin sur le Nil (orta-güçlü)
Guerlain Aqua Allegoria Pamplelune(orta)
L'Eau 2 Kenzo (orta)
Christian Dior Aqua Fahrenheit (orta-güçlü)
Hermes Eau de Pamplemousse Rose (zayıf)
Jo Malone Grapefruit (zayıf)